قدر زر زرگر شناسد قدر زحمت را …

در زمینه کاری، هر کسی مهارت هایی دارد که شاید حتی به اندازه یک درصد از دیگری فراتر است. یکی در زمینه فنی، یکی کامپیوتر، دیگری معماری و یکی پزشکی… اما چیزی که مشهود است این است که هر کس تا اندازه ای کار خود را قبول دارد و میداند که در همان زمینه می تواند توانایی خود را به نمایش گذارد.

حتما گهگاه پیش آمده که کاری را برای مشتری انجام داده اید و پس از زحمت فراوان و انتظار برای دستمزد، مشتری با لحنی ناخوشایند گفته “شما که کاری نکردی… این که دیگه اینقد هزینه نداره”. این کلام مشتری یعنی خراب شدن تمام زحمات شما و نادیده گرفتن تخصصتان. برای مثال دو ساعت نشسته اید و کامپیوتر مشتری را بهم ریخته اید و سپس یک فایل مخرب را یافته اید که سه ماه مشتری شما را درگیر کرده بوده است. حال مشتری می آید و می گوید “با یک آنتی ویروس قوی هم میشد اینو از بین برد” (!) سپس می گوید “چقد میشه” شما میگید ۳۰ هزار تومان. مشتری می گوید “اووو. مگه چیکار کردی آقا…”. سپس جمعا به شما ۱۵۰۰۰ تومان با منت می دهد و باناراحتی بیرون می رود.

در اینجا دو حالت وجود دارد : ۱ – شما سادگی کرده و همان اول با مشتری محترمان “طی / تی” نکرده اید. یعنی توافق سر قیمت نکرده اید و موضوع را تا حدی روشن ننموده اید. در اینجا عقل حکم می کند که به مشتری بگویید “هزینه تعمیر این مورد …… می شود. اگر کمتر زمان برد، مبلغ کمتری دریافت می شود اما حداکثر ….. تومان است. سپس مشتری را با خاطری آسوده به خدا بسپارید و بگویید “اگر هم درست نشد، مبلغتان را برمی گردانیم.” این به نظرم درست است. یعنی مشتری می داند که شما تلاش می کنید اما در نهایت اگر هم نشد هزینه را به مشتری برمی گردانید.

۲ – اینکه پس از انجام کار (مانند برخی از کسبه محترم) به مشتری هزار تا مساله و روضه بخوانید که اینجوری و اونجوری، فلانی خراب کرده بوده، اینجا اینطوری بود و … تا آخرش مشتری باور کند که شما زحمت کشیده اید. این کار کمی ناپسند است نزد مشتری. حتما تجربه کرده اید.

به نظرم خودتان دریافته اید که مورد شماره یک یعنی “طی/تی” کردن با مشتری بهترین راه است که نه اجر شما ضایع می شود و نه مشتری کار شما را نادیده میگیرد.

قدر زر زرگر شناسدمثال : می توانید در برخی مواقع پزشکی را مثال بزنید که با یک پاره کردن شکم (اصطلاحا) ۵ میلیون تومان پول میگیرد. کاری هم نمی کند (به قول همان مشتری ها) و فقط یک غدۀ کوچک را از شکم بیرون می کشد! چرا به آن پزشک نگفتند “شما که کاری نکردی…” ؟

مثال ۲ : حتما شده که اتومبیلتان نقص کوچکی پیدا کرده و آنرا به بیش از ۳ یا ۴ مکانیک نشان داده اید، هر کدام کاری کرده اند و هزینه ای روی دستتان گذاشته اند و باز هم درست نشده. در نهایت پیش “فلانی” رفته اید و وی با یک ضربۀ چکش بر روی یکی از قطعات اتومبیل شما را صحیح و سالم کرده و مشکلش را برطرف نموده است. آیا این آخری، مستحق مبلغی بیش از آنچه که قبلا به نفرات دیگر داده اید نیست؟ اما گاهی ما خودمان نیز بی انصافی می کنیم و می گوییم “حاجی کاری نکردی که… یه چکش زدی…! ” نه؟

در نهایت باید سعی کنیم برای کار خود ارزش قائل شویم و قیمتی برای آن در نظر گیریم که با زحمتی که می کشیم جور در آید. زیرا این ما هستیم که قدر کار خودمان را میدانیم.

خطرناکترین مشاغل جهان و آمار تلفات

هر از گاهی اخباری در مورد کشته شدن افراد در محل کارشان می شنویم که در اینجا اشاره ای به این امار در سال ۲۰۰۶ (آخرین آمار صادر شده) از سازمان آمار کار آمریکا می نمایم .

خطرناکترین مشاغل جهان از نگاه  Bureau of Labor Statistics آمریکا به این شرح است :

  • ماهیگیری و مشاغل مربوط به ماهیگیری:

نرخ تلفات : ۱۴۱ و ۷ دهم در هر صدهزار نفر
تعداد تلفات : ۵۱ نفر
میانگین درآمد : ۱۹۱۰۴ دلار

  • خلبانی نیروی هوایی و مهندسین پرواز:

نرخ تلفات : ۸۷ و ۸ دهم در هر صدهزار نفر
تعداد تلفات : ۱۰۱ نفر
میانگین درآمد : ۱۲۹۲۵۰ دلار

  • جنگل زدایی (قطع درختان به منظور استفاده بهینه)

نرخ تلفات : ۸۲ و ۱ دهم در هر صدهزار نفر
تعداد تلفات : ۶۴ نفر
میانگین درآمد : ۲۲۳۲۰ دلار

  • امور ساختمانی مربوط به : سازه های فلزی و استیل و …

نرخ تلفات : ۶۱ در هر صد هزار نفر
تعداد تلفات : ۳۶
میانگین درآمد : ۳۹۱۶۸ دلار

  • جمع آوری زباله های بازیافتی (همان بازیافت خودمان اما به صورت شخصی)

نرخ تلفات : ۴۱ و ۸ دهم در هر صدهزار نفر
تعداد تلفات : ۳۸ نفر
میانگین درآمد : ۲۳۷۷۰ دلار

  • کشاورزی و دامداری

نرخ تلفات : ۳۷ و ۱ دهم در هر صدهزار نفر
تعداد تلفات : ۲۹۱ نفر
میانگین درآمد : ۱۵۶۰۳ دلار

  • امور مربوط به نصب و تعمیر کابلهای برق

نرخ تلفات : ۳۴ و ۹ دهم در هر صدهزار نفر
تعداد تلفات : ۳۸ نفر
میانگین درآمد : ۴۵۳۳۱ دلار

  • بنا و کارگر ساختمان

نرخ تلفات : ۳۳ و ۹ دهم در هر صدهزار نفر
تعداد تلفات : ۸۲ نفر
میانگین درآمد : ۲۸۴۷۴ دلار

  • رانندگی (اتومبیل سبک و سنگین)

نرخ تلفات : ۲۷ و ۱ دهم در هر صدهزار نفر
تعداد تلفات : ۹۴۰ نفر
میانگین درآمد : ۳۰۹۳۱ دلار (برای اتومبیلهای سنگین)

  • امور متفرقه مربوط به کشاورزی

نرخ تلفات : ۲۱ و ۷ دهم در هر صدهزار نفر
تعداد تلفات : ۱۵۸ نفر
میانگین درآمد : ۲۴۱۴۰ دلار

برخی از تلفات مربوط به شغل، فقط به محیط شغل و نوع شغل افراد بستگی ندارد بلکه به نوع استفاده از وسایل و ابزار و همچنین موارد امنیتی و ایمنی مربوط می شود.

همچنین در سال ۲۰۰۶ تعداد ۵۱۶ قتل در محل کار وجود داشته که ۴۱۷ قتل توسط گلوله و ۳۸ قتل توسط ضربه چاقو و یا هر آلت دیگر بوده است و مابقی بوسیله های دیگر. همچنین خودکشی در محل کار به آمار ۱۹۹ نفر در سال ۲۰۰۶ رسیده است.

۵۳ کارگر ضمن رویارویی با حرارت بالا کشته شده و ۱۵۳ نفر با استنشاق اسید، مواد سمی و یا حساسیت زا تلف شده اند.

از آمار ۵۷۰۳ نفری مرگ و میر در محل کار در سال ۲۰۰۶، ۵۲۰۲ نفر آنان و یا بعبارتی ۹۱% در کارگاهها و کارخانه ها و یا محیط های خصوصی کشته شده اند.

در کل مشاغل خدماتی (غیر از حمل و نقل و بازرگانی و خدمات ارتباطی مثل برق و تلفن و …) ۴۷% ، مشاغل تولیدی (غیر از کشاورزی و معدن و ساختمان) ۴۴% و مشاغل دولتی ۹ درصد تلفات و همچنین صدمات داشته اند.

در آخر نیز ۵ گروه خطرناکترین مشاغل دنیا در سال ۲۰۰۶ را مرور می کنیم :

۱ – کشاورزی، باغبانی، ماهیگیری، شکار : ۲۹ و ۶ دهم نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر . تعداد تلفات : ۶۴۶ نفر
۲ – معدن : ۲۷ و ۸دهم نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر . تعداد تلفات : ۱۹۰ نفر
۳ – حمل و نقل و باربری : ۱۶ و ۳ دهم نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر . تعداد تلفات : ۸۳۲ نفر
۴ – ساختمان : ۱۰ و ۸ دهم نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر . تعداد تلفات : ۱۲۲۶ نفر
۵ – ارتباطات (برق، تلفن و …) : ۶ و ۲ دهم نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر . تعداد تلفات : ۵۲ نفر

به امید روزی که تعداد تلفات در هر شغلی به صفر برسد.

منبع