پورعلی.نت؛ تفکر مثبت

در این پست مطلبی را می نویسم که بچه  کوچولوها خیلی دوستش دارند و والدین شاید از شنیدنش غافلگیر شوند. دکتر جوئل. و . وین استاک، استاد دانشگاه و فوق تخصص ایمنولوژی، شخصی که قبلا نیز نظریه ای مبنی بر اینکه در اطراف خانه ها باید سگ و گربه های زیادی وجود داشته باشند گفته است : “باید این اجازه به کودکان داده شود تا پابرهنه به خاک و گل بروند، با خاک و گل و خاکروبه ها بازی کنند و هنگام غذا خوردن مجبور نباشند دستانشان را بشویند”

و این تنها نظر او نیست بلکه روز بروز به تعداد پزشکانی که می گویند “وسواس به تمیزی احتمال بیماری را ۱۰۰% افزایش میدهد”، رو به افزایش است. همچنین آنها می گویند “خوردن چند عدد کرم کوچک (ذره بینی)، قورت دادن تعدادی باکتری مدفوعی، می تواند مفید باشد.

محققین، بر پایه شواهدی که علوم بهداشت و فرضیه های آن افشا می کنند، به این نتیجه رسیده اند که عدم وجود میکروارگانیسم ها و موجودات ذره بینی که در گل و خاک و خاکروبه ها در بدن در سنین خردسالی، می تواند سیستم ایمنی بدن را در سنین بالاتر دچار نقص کند و از پیشرفت آن جلوگیری کرده و این امر خود را به شکلهای گوناگون نشان دهد.

در یکی از تحقیقات بعمل آمده بر روی سگهایی که در محیط کاملا بهداشتی و بقول خودمان ناز پرورده بار امده بودند و فقط آب بهداشتی و همچنین آبهای معدنی داخل بطری مصرف می کردند معلوم شد که پس از مدتی این سگها دچار اگزمای پوستی شده اند ولی بعد از اینکه این روند متوقف شده و به انها آبهای گل آلود و آشغالهای گاوداری خورانده شد این اگزما کاملا از بین رفت.

همچنین متخصصین قادرند دیابت نوع یک در موشها را بوسیله عصاره ای از بعضی کرمهای متعلق به محیطهای گرمسیری و آلوده از بین ببرند. و در تحقیقی دیگر در آرژانتین بر روی  افرادی که به اسکلروزیس متعدد دچار بودند، مشخص شد که ویپ ورم (whipworm) نوعی باکتری که بر روی روده تاثیر میگذارد، آثار ام اس آنها را خفیف تر ساخته است.

محققین هم اکنون در حال تحقیق بر روی علل روند رو به افزایش بیماری هایی نظیر دیابت نوع یک، روده تحریک پذیر، آلرژی ها و ضعف و ناتوانی در کشورهای توسعه یافته هستند. محققین می گویند:

“انسانها با کرمها و باکتریها آنچنان خود را نشان داده اند که گویی دوستان قدیمی بوده و لازم و ملزوم یکدیگرند”

و همچنین می گویند بعضی از انواع کرم ها می توانند به خوبی و آرامش و بدون هیچ دردسری حدود ۱۵ تا ۲۰ سال در بدن انسان به نقشی مفید زندگی کنند. همچنین معتقدند که باید بدانیم که چه موجوداتی برای بدن مفید و کدامها خطرناکند؛ بعضی از همین کرمها به جای اینکه ما را مریض کنند، تبدیل به فردی سالم و نیرومند می کنند.

هم اکنون متخصصین ایمنولوژی بر روی نوعی از کرمها که بعنوان علاج ضعف و ناتوانی و هم چنین نوعی از کرمهای خوک که برای روده تحریک پذیر مفید هستند تحقیق می کنند.

ترجمه آزاد از منبع

در بسیاری از وبلاگها و سایتها با کلماتی از جمله خوراک یا فید روبرو می‏شوید و در کنار آنها با آیکونهای شبیه موارد زیر برخورد می‏کنید :

معرفی خوراک (فید) :

فید، خوراک، آر اس اس یا RSS فناوری است که وبگردی و کار با اینترنت را به کلی متحول نموده است. RSS مخفف
Really Simple Syndication  و یا Rich Site Summary است که در کل بهترین راه برای دسترسی به آخرین مطالب و اخبار و نوشته‏های یک وبلاگ یا سایت است. این فناوری کاربران را قادر می‏سازد تا مطالب یک وبسایت را بدون دربرداشتن  قالب سایت یا وبلاگ و بدون هر موارد اضافی به صورت خالص ببینند که همین امر به بالا رفتن سرعت بارگذاری مطالب آن سایت یا وبلاگ می‏انجامد و حجم کار را کاهش می‏دهد.

• مزایای عضویت در خوراک (فید) سایتها و وبلاگها در یک نگاه :

۱- دسترسی آسان و سریع به مطالب آن سایت یا وبلاگی که مشترک شده‏اید، بدون مراجعه به آن سایت یا وبلاگ
۲- کاهش هزینه‏های اینترنت به دلیل کاهش حجم دانلود و کاهش مدت زمان اتصال به اینترنت
۳- بررسی همۀ مطالب و اخبار وبلاگها و سایتهای مورد علاقه در یک نگاه
۴- صرفه جویی در وقت به دلیل عدم نیاز به مراجعه روزانه و پی در پی به سایت یا وبلاگ مورد علاقه
۵- جمع‏آوری مجموعه‏ای از سایتهای مختلف و مورد علاقه در یک بسته (مانند گوگل ریدر) و جلوگیری از فراموش کردن آدرس سایتها و وبلاگهای مورد علاقه
۶- تاثیر ناپذیر بودن سیستم ف… در مقابل سایتها و وبلاگهای مفیدی که به اشتباه ف… شده‏اند.

• چگونه عضو خوراک (فید) سایتها و وبلاگهای مورد علاقه شویم؟

به راحتی هرچه تمامتر و بدون صرف وقت و یا هزینه، بر روی آیکونی شبیه این : و یا شبیه یکی از آیکونهایی که در ابتدای متن عنوان شده کلیک کرده و سپس به صورت زیر عمل می‏کنیم :
ساده ترین راه، استفاده از اشتراک گوگل و یا (Gmail) است. (باید قبلا در جیمیل عضو شده و یا به طریقی عضو گوگل باشید) به این صورت که پس از کلیک بر روی آیکون مربوط به خوراک (فید) سایت یا وبلاگ مورد نظر، صفحه ای باز می‏شود که در قسمتی از آن شما می‏توانید نوع سرویس خوراک خوان (فید ریدر) مورد علاقۀ خود را انتخاب کنید که معمولا اکثریت قریب به اتفاق از گوگل ریدر استفاده می‏کنند. به این صورت که پس از انتخاب گوگل ریدر، گزینۀ سمت راست یعنی Add to Google Reader را انتخاب نموده و تمام. شما عضو فید این وبلاگ یا سایت شدید. حال هر گاه به گوگل ریدر خود سر می‏زنید می‏توانید بروزرسانی‏های این وبلاگ یا سایت را با کلیک بر روی آن (که در لیست سمت چپ وجود دارد) مشاهده نمایید.

ضمنا در صورتیکه یک وبلاگ عضویت در فید خود را در اختیار کاربران قرار نداده بود، می توانید از آیکون فید در کنار آدرس بار یا در کی از نوارهای زیر آدرس بار مرورگر خود (فایرفاکس یا اینترنت اکسپلورر فرقی ندارد) جهت عضویت در فید آن وبلاگ استفاده کنید.

• آیا فقط باید از گوگل ریدر جهت خواندن فید سایتها و وبلاگها استفاده کرد ؟

خیر. سرویسهای آنلاین بسیاری این کار را برای شما انجام می‏دهند اما ساده‏ترین و در دسترس‏ترین  آنها همین گوگل ریدر است. همچنین نرم افزارهای از جمله فیدریدر که به صورت پرتابل ارائه می‏گردد، این امکان را با سهولت هرچه تمامتر برای شما فراهم‏ آورده است.

سمبه ابزار می دانید چیست ؟

در صنعت وسیله ای به نام سمبه ابزار وجود دارد که بوسیله آن اثری بسیار ریز و کوچک بر روی فلز، شیشه، چوب های صیقلی و … می گذارند (دستی یا توسط دستگاه) تا هنگام سوراخ کردن آن قطعه، سر مته دقیقا همانجا را سوراخ نماید و اینطرف و آنطرف نرود و در واقع مته مسیر خود را به راحتی پیدا کند.

سمبه نشان نیز نام اثری است که توسط سمبه ابزار بر روی همان قطعه ایجاد نموده ایم تا آنرا سوراخ نماییم.

ما به سختی می توانیم بدون وجود سمبه نشان یک قطعه مثلا فلز یا شیشه را بوسیله های مختلف سوراخ نماییم. شاید بتوان بدون سمبه نشان کردن اینکار را انجام داد اما سوراخ دقیقا در همان نقطه مد نظر ما ایجاد نخواهد شد.

در زندگی قبل از نفوذ به هر کاری، قبل از شروع هر عملی، قبل از رخنه در هر دلی، قبل از شروع هر اقدامی جهت نیل به اهداف، باید آنرا نشانه گذاری کرده و هدف را با مقیاس دقیق آن اندازه گیری و مشخص نماییم. پس از آن می توانیم به راحت سوراخ را ایجاد نماییم. بدون هیچ انحرافی و اتلاف وقت و انرژیی. در صورت عدم مشخص کردن دقیق هدف، شاید به نتیجه برسیم ولی نه آن نتیجه مطلوبی که ما مد نظرمان بوده است.

مثلا هدف من خرید یک واحد آپارتمان است. اما آیا همین کافیست ؟

من این هدف را به این صورت سمبه نشان می کنم : من یک منزل ۱۰۰ متری با ۲ اتاق خواب طبقه اول یا دوم یک آپارتمان که دارای پارکینگ هم باشد و همچنین در حاشیه خیابان نبوده و در نزدیکی آن مدرسه نباشد و همچنین یک پارک چه کوچک و چه بزرگ در نزدیکی این اپارتمان باشد و مبلغ آن حداکثر ۱۳۰میلیون باشد.

من دقیقا همین مشخصات را به بیش از ۲۰ مشاور املاک داده و همچنین در راستای هدفم صبحها در ساعات بیکاری ام به صفحات نیازمندیهای روزنامه مراجعه کرده و عصرها به سایر مشاورین املاک سر میزنم. و در آخر پس از یک یا دوماه با من تماس گرفته می شود و می گویند : آقا منزلی که مد نظر شما بود پیدا شده، تشریف بیارید برای معامله.

بلی همین است. اهداف باید مشخص شده با جزئیات کامل و ریزه کاریها انتخاب شوند. در غیر اینصورت شاید به هدف مدنظرمان برسیم اما نتیجه آن دقیقا همانی نخواهد بود که ما در نظر داشتیم.

اکثرا در فرودگاه، جلو درب بیمارستانها و کم و بیش در گوشه و کنار خیابانها که قدم می‏زنیم مردی را می‏بینیم که یک دسته بادکنک بادکرده با یک کیف که به بغل یا به پشتش گرفته، در حال قدم زدن است که اگر نایی برایش مانده باشد با صدایی زیر می‏گوید “بادکنکه… بادکنک…”.

ما نیز خوب می‏دانیم که این کوه بادکنک‏ها مانند آهنربایی بچه‏ها را به سوی خود جلب می‏کند. اما بزرگترها اهمیتی به آن نمی‏دهند و تا جایی که امکان دارد برای کودکشان بادکنک نمی‏خرند (شاید هم بعضی از آنها برای ساکت کردن کودک یک عدد بادکنک برایش بخرند و …).

اما این مرد بادکنک فروش از کجا آمده؟ خانه‏اش کجاست؟ شرایط محیط منزل او چگونه است؟ شام و نهار چه می‏خورد…؟ اصلا بگذارید کمی ریزتر شویم : این مرد دندانهایش را هر چند روز یکبار مسواک می‏زند؟ آیا ما از نظافت او خبر داریم؟ آیا از سلامت سیستم تنفسی او مطمئنیم؟ آیا دستهای او تمیز است؟ از صبح که از منزل خود به امید کسب روزی حرکت می‏کند، تا ظهر چند بار دست و بال خود را می‏شوید؟
آیا قبل از خرید بادکنک برای کودکتان این سوالات را از خود پرسیده‏اید؟

همه می‏دانیم که کودکان آسیب‏پذیرترین قشر جامعه از لحاظ بیماری‏های عفونی هستند. پس اولین خطری که جان کودکمان را تهدید می‏نماید، خطر ابتلا به بیماری هاست. مطلب بعدی جنس این بادکنک‏هاست که کودک آن را به دهان و صورت خود مالیده و ممکن است حساسیتی هر چند ناچیز او را ناراحت کند. ما نمی‏دانیم که مرد بادکنک فروش سرماخورده است یا نه و یا اینکه لبهای او آیا تمیز است یا خیر.

من شخصا از حدود بیش از ۵ بادکنک فروش پرسیدم آیا شما بادکنک‏ها را با پمپ کوچک دستی تزریق هوا باد می‏کنید یا با دهان، همگی با نگاهی مملو از تعجب می‏گفتند : “بله؟ این چیزی که می‏گویید چیست؟! ” همچنین دستهایی که بادکنک را گره می‏زند ممکن است به هزاران سطح آلوده برخورد کرده و منبعی از آلودگی باشد.

حال تا وقتی که بچه با بادکنک بازی می‏کند، هنوز مشکلی پیش نیامده است اما وای به لحظه‏ای که این بادکنک بترکد و گویا بمبی حاوی انواع بیماریها و بوی بد و گاهی بزاق دهان آن مرد در هوا منتشر شده و صحنه‏ای فجیع را که متاسفانه نمی‏توان آنرا دید بوجود آورد. میکروبها و ویروسهایی که با خوشحالی احساس آزادی خود را جشن گرفته و آماده پیکاری سخت با جان ما می‏شوند. با خود تصور کنید (!). متاسفانه مشکل اینجاست که با توجه به اینکه همیشه سربادکنک گره خورده و هیچگونه منفذ خروجی هوا ندارد و نیز با توجه به اینکه هوای خارج شده از دهان مرد بادکنکی مرطوب بوده، بادکنک پر باد، بهترین مکان برای رشد و ترقی میکروب ها محسوب می‏شود.

با کمی دقت در این مسائل، با دغدغه‏ای کمتر زندگی کنیم. اگر واقعا ناچاریم که برای کودک خود در همان حال بادکنک بخریم، حداقل یک عدد بادکنک نو بادنکرده برایش خریده و خودمان که حداقل از سلامت خود با خبریم آنرا باد کنیم.

یک بیماری، برای اینکه همه گیر و نام‏آور شود فقط کافیست که یک دور، دور جهان را طی کند. از نفر به نفر، گروه به گروه، شهر به شهر و کشور به کشور و سرانجام جهان. برای مثال بیماری آنفلوآنزای خوکی از مکزیک برخاست، سپس به آمریکا و سپس به نیوزلند و اسپانیا و … نیز راه پیدا کرد و اکنون در چین نیز مواردی مشاهده شده است. که بر پایۀ همین شیوع سریع، سازمان بهداشت جهانی درجۀ شیوع جهانی خود را از ۴ به ۶ افزایش داد، درجۀ ۴ به معنای انسان به انسان است که در نتیجه ممکن است جامعه را شامل شود. بیماری آنفلوانزای خوکی یک نسل پیشرفته از بیماری آنفلوآنزای اسپانیایی است، همان که میلیونها انسان را دهها سال پیش روانۀ خاک کرد.

توضیح : پاندمی، پاندمیک، اپیدمی یا همه گیری همه به این معناست که وقتی مردم یک منطقه در یک زمان و در یک مکان خاص به نوعی بیماری مبتلا شوند.

در اینجا خلاصه‏ای از ۵ بیماری همه‏گیر که بیشترین آمار مرگ و میر در دهه‏ها و صده‏های اخیر را داشته است، خدمتتان عرض می‏نمایم تا میزان فاجعه در سالهای پیشین را در نظر داشته باشیم و همچنین پیشرفت علم و تکنولوژی مهار بیماریها را مد نظر آوریم تا ما نیز احساس مسئولیت کرده و تا حد امکان قدمی هر چند کوچک برداریم :

آبله  (۴۳۰ قبل از میلاد – ۱۹۷۹)

این بیماری در ۱۰۰ سال گذشته حدود ۳۰۰ میلیون نفر را به کام مرگ کشانده است. آماری وحشتناک که شاید قویترین سربازان و بزرگترین جنگها نیز چنین آمار مرگ و میر را نتوانند رقم زنند. فقط در قرن ۱۸ میلادی، حدود ۶۰ میلیون نفر در اروپا و فقط در سال ۱۹۶۷ حدود دو میلیون نفر در سرتاسر جهان جان خود را از دست دادند.

این بیماری که فقط مربوط به انسانها می‏باشد تا کنون تلفات زیادی را گرفته که گفته می‏شود منشا آن ۴۰۰۰ سال پیش در مصر بوده است و همزمانکه مردم تجارت گستردۀ خود را آغاز نمودند، این بیماری را گسترش داده و آنرا به هند و ژاپن و سپس اروپا و آمریکا منتقل کرده اند. این بیماری چنان بود که زخم و دردهایی را در ناحیۀ دهان، گلو و بدن بوجود می‏آورد و شدت آن به نوع پوست بدن افراد و سیستم ایمنی بدن آنها بستگی دارد. این بیماری در ابتدا کوری سپس بدچهره‏ای و نهایتا مرگ را دچار می‏شد.

نهایتا در سال ۱۷۹۶ دکتر ادوارد جنر متوجه شد که از تزریق مایع حاوی آبلۀ گاوی به بدن یک پسربچه، وی نسبت به این بیماری ایمن شده است. به همین دلیل آوای ادوارد جنر به عنوان اولین شخصی که واکسن را اختراع نمود شناخته می‏شود. همچنین نام واکسن از کلمۀ واکا (vacca) به معنی گاو در لاتین گرفته شده است زیرا اولین بار از سرم خون گاو مبتلا به ابلۀ گاوی استخراج شده است.

وبا (۱۸۱۷ – امروز)

هنگامیکه یک نفر از آب یا غذایی که حاوی میکروب ویبریو کلرا (وبا) باشد استفاده کند، در صورتیکه هیچگونه درمان اولیه‏ای صورت نگیرد، ممکن است جان خود را در عرض ۴ ساعت از دست دهد که به مقاومت بدن شخص بستگی دارد. ویکیپدیای فارسی در مورد این بیماری چنین نوشته است : “این بیماری در گذشته در ایران به نام مرگامرگی خوانده می‌شده‌است…  وبا در طول تاریخ هفت بار همه‌گیری جهان‌گستر داشته‌است. در قرن نوزدهم چندین بار در اروپا همه‌گیر شد اما امروزه وبا بیشتر در کشورهای جهان سوم به علت وضعیت ناسالم و غیر بهداشتی آبهای آشامیدنی دیده می‌شود.”

این میکروب با نفوذ به روده کوچک باعث دفع آب بسیار زیاد از آن می‏شود و کمبود شدید آب (دی هیدراسیون) و در نتیجه کم شدن مواد معدنی بدن و افت شدید فشار و در نتیجه مرگ را باعث می‏شود.

اولین همه‏گیری این بیماری در سال ۱۸۱۷ در کلکته هند، پس از یک فستیوال بزرگ سه ماهه که هزاران هزار نفر از سرتاسر جهان در آن شرکت کرده بوده‏اند، بوده است. در آن زمان افرادی که ناقل این میکروب بودند، در رود گنگ مشغول شنا شده و نتیجتا این بیماری در طول سه ماه به راحتی در سرتاسر هند گسترش یافت و به همین ترتیب یک همه گیری وبا شروع شد. مسافرین و بازرگانان این بیماری را به راحتی از این بندر به آن بندر و از این شهر به آن شهر انتقال دادند و نتیجه این شد که فقط در هند حدود ۴۰ میلیون نفر جان خود را از دست دادند. در سایر کشورها نیز امار وحشتناکی رقم خورده است که در همه‏گیری های بعدی امار نسبی پایینتر از اول بوده است.

آنفلوآنزا (۱۹۱۸ – ۱۹۱۹)

رتبۀ اول همه‏گیری بیماری‏ها از نظر خسارات تعلق دارد به همه‏گیری آنفلوآنزای اسپانیایی در سالهای ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹٫ دقیقا زمانی که جنگ جهانی اول در حال اتمام بود، بسیاری از مردم در جای جای دنیا به این بیماری دچار شدند که متاسفانه در ابتدا همه خیال کردند که این همان سرماخوردگی معمولی است که همیشه با آن دست و پنجه نرم می‏کنند. در کمتر از دوسال، این بیماری جان ۲۰ تا ۱۰۰ میلیون انسان را در سرتاسر جهان گرفت و حدود ۲٫۵ تا ۵ درصد از جمعیت جهان را به زیر خاک فرو برد. در ابتدا خیال می‏شد که این همان مادر طبیعت است که به دلیل خرابی های زیادی که در طول جنگ جهانی اول به ان وارد شده، دارد تلافی می‏کند. مشکل اینجا بود که با اتمام جنگ جهانی اول گسترش این بیماری به حداعلای خود رسید به این صورت که سربازان مریض ویروس را به راحتی هرچه تمامتر به خانه و خانواده و محلۀ خود وارد می‏نمودند و عده ای دیگر را مریض می‏کردند.  در سال ۱۹۱۹، قریب به ۲۵% از آمریکایی ها به این ویروس مبتلا شدند.

این بیماری از طریق هوا منتشر می‏شود و علائمی از جمله درد عضلانی شدید، تب و لرز، سردرد و سرفه و … دارد، علائمی که عامل مرگ بسیاری از افراد شد. ذات الریه یا التهاب ششها یکی دیگر از عوارض این بیماری است که خیلی راحت می‏تواند انسان را از پای درآورد.

مرگ سیاه یا طاعون سیاه (۱۳۴۰ تا ۱۹۷۱)

در سالهای مابین ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۱میلادی، قریب به ۷۵ میلیون نفر در سرتاسر جهان جان خود را بوسیلۀ این بیماری باکتریایی از دست دادند. در مورد خاستگاه این بیماری روایات متعددی نقل شده است اما بیشترین احتمال بر این است که این بیماری بوسیله یک نوع موش کوهی به کک هایی که در پوست انها لانه داشته‏اند منتقل شده و سپس از طریق کک‏ها به بدن سایر جانداران بویژه موشها وارد می‏شده است. آنگاه این موشها و کک‏ها که مابین بارهای تجار و بازرگانان زندگی می‏کرده‏اند، بیماری را به جای جای دنیا منتقل نموده‏اند. همچنین تاتارها که برای تکمیل فتوحات خود به اروپا قدم گذارده بودند کمک شایانی به گسترش این بیماری کرده و آنرا به اروپای شرقی منتقل نمودند.

در ابتدای هجوم تاتارها، آنها متوجه مرگ مرموز عده‏ای از سربازان شدند که تصمیم گرفتند جسد انها را بوسیله منجنیق به مرکز شهر مورد نظر (کریما در اوکراین)در اروپا پرتاب کنند و بدین ترتیب بیماری را ارزانی داشتند و سپس بازرگانانی که در آن شهر مشغول کار بودند شهر را ترک کرده و بیماری را در سرتاسر اروپا و آفریقا پخش کردند. از تعداد ۴۰ میلیون نفری که در ان زمان در اروپا زندگی می‏کردند، ۲۵ میلیون نفر هلاک شدند.

بیماری طاعون به سه شکل خیارکی، ریوی و عفونت خونی وجود دارد. شکل خیارکی به این صورت است که معمولا در اطراف غدد لنفاوی متورم شده و دردناک می‏گردد و نوع ریوی از افراد حامل باکتری خیارکی و از طریق هوا و تنفس به افراد سالم منتقل می‏شود و بسیار کشنده است. نوع عفونت خونی در ادامۀ طاعون خیارکی بوجود می‏آید که در نتیجۀ فعالیت شدید دستگاه ایمنی می‏باشد.

مالاریا (۱۶۰۰ تا امروز)

با اینکه حیات حیوانات برای انسانها بسیار مهم است و امروزه تلاش زیادی برای حفظ آن می‏شود، باز هم بسیاری از مرگ و میر انسانها بدست آنها بخصوص شاخۀ حشرات انجام می‏گیرد. یک گزش بسیار کوچک توسط یک حشرۀ کوچک (آنوفل) می‏تواند باعث انتقال پلاسمودیوم به کبد شده و از آنجا خون فرد را آلوده کند.

اگر بیمار مبتلا به مالاریا تحت درمان قرار نگیرد، به دلیل قطع ارتباط خون با دستگاههای بدن، در عرض ۲ هفته جان خود را از دست خواهد داد. در حالیکه شیوع بیماری مالاریا معمولا در آمریکا و بخشهایی از آسیا واقع می‏شود، ۸۵ تا ۹۰ درصد از خسارات جانی متوجه آفریقاست، جایی که این بیماری سالانه جان یک میلیون نفر را می‏گیرد.

یکی از مهمترین و ساده ترین راههای پیشگیری از این بیماری جلوگیری از تماس پشه با بدن است.

منبع چکیده‏ای از) ویکیپدیا – highestfive - scribd

پانوشت :

در طول ۳۰ سالی که ویروس ایدز شناسایی شده است حدود ۲۵ میلیون نفر جان خود را از دست داده و هم اکنون نیز بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی حدود ۴۰ میلیون نفر ناقل این بیماری هستند. آیا این همه گیری  و اپیدمی خاموش نیست؟ آیا نباید نسبت به پیشگیری ان اقدام نمود؟