پورعلی.نت؛ تفکر مثبت

برای من مدتی جای سوال بود که چطور می توان پسوردهایی که فایرفاکس زحمت می کشد و برای ما نگهداری می کند را حفظ کنیم و از آنها بکاپ بگیریم. این مساله زمانی برای ما ارزشمند می شود که ناگهان سیستم عامل شما دچار مشکل شده و مجبور به پاک کردن تمامی اطلاعات ذخیره شده می شوید.

در اینجا دو راه برای پشتیبان گیری از یوزر و پسوردهای ذخیره شده در فایرفاکس معرفی می گردد.

راه اول > استفاده از افزونه Password Exporter

استفاده از افزونه Password Exporter و نصب آن. پس از نصب باید به منوی Tools رفته و سپس با انتخاب Options تب Security را باز کرده و در قسمت Passwords، دکمه Import/Export Passwords را انتخاب نمایید و سپس بر اساس انتخابهایی که در مقابل شما قرار دارد، گزینه مورد نظر خود را انتخاب نمایید.

دانلود افزونه Password Exporter

راه دوم > کپی فولدر مربوط به اطلاعات ذخیره شده در فایرفاکس

فقط کافیست به آدرس های زیر رفته و سپس فولدری با نام Profiles را در مکانی مطمئن کپی کرده و سپس در زمان نصب مجدد فایرفاکس، این فولدر را دوباره به جای خود بازگردانید.

اگر ویندوز ۲۰۰۰ و XP دارید
C:\Documents and Settings\Windows login name\Application Data\Mozilla

اگر ویندوز ویستا دارید
C:\Users\Windows login name\AppData\Roaming\Mozilla\ Firefox

اگر Unix دارید
~/.mozilla/

و این آدرس هم برای Mac OS X
~/Library/Mozilla/

~/Library/Application Support/

در نهایت امیدوارم این راهکار کوچک برایتان مفید واقع شود.

اگرچه خمیر دندان از زمان یونان باستان وجود داشته ولی تا زمان جنگ جهانی اول شناخته نشده بود. به محض اینکه کارخانجات شروع به ساخت خمیر دندان کردند، مردم به امید داشتن دندان هایی درخشنده، این ماده جادویی را خریداری می کردند. در اواخر جنگ جهانی اول، محبوبیت خمیر دندان به جایی رسیده بود که اکثر مردم بدون آن نمی توانستند زندگی کنند.

امروزه خمیر دندان در اطراف هر شخصی وجود دارد، اما به راستی چه چیزی این ماده را اینقدر خاص کرده است؟

چه یکبار در روز مسواک بزنید و چه سه بار، در هر حالت هیچگاه به مواد سازنده آن دقت نمی کنید زیرا اغلب تصور می کنید که مواد محتوی یک قوطی استاندارد خمیر دندان، برای دندان ها ضروری است. اما چرا بر روی اکثر خمیردندان ها  نوشته شده : “نخورید، نبلعید و …” ؟ در زیر به برخی از مواد خطرناک موجود در خمیر دندان اشاره می شود.

فرمالدئید

این ماده در اکثر خمیر دندان ها وجود دارد و همه باکتری هایی که پس از خوردن غذا یا خواب درون دندان هایتان ایجاد شده اند را از بین می برد. اما اگر مقدار زیادی از این ماده به طور تصادفی خورده شود، اثرات مرگباری به دنبال خواهد داشت. از اثرات قورت دادن فرمالدئید های شدید می توان به یرقان، کلیه درد، صدمه به کبد و مرگ اشاره کرد.

پاک کننده ها

به هنگام مسواک زدن، کف های خمیر دندان احساس خوشی را در فرد ایجاد می کند. در نتیجه سازتدگان خمیر دندان از مواد پاک کننده ای استفاده می کنند تا با ایجاد کف و حباب، احساس خوشی در فرد بوجود آید. اما اگر این حباب های دوست داشتنی بطور اتفاقی خورده شوند، منجر به مشکلات گوارشی در فرد می شوند.

عصاره نعنا

عطر عصاره نعنا تنفس را تازه تر می کند. اگر با خمیر دندان حاوی وغن نعنا مسواک بزنید، این ماده باعث ضربان کند، سوزش معده و لرزش ماهیچه ها می شود.

پارافین

پارافین باعث می شود که خمیر دندان به نرمی بر روی مسواکتان قرار بگیرد. همانطور که می دانید پارافین خوردنی نیست و اگر بر حسب اتفاق خورده شود، باعث دل درد ، حالت تهوع، استفراغ و یبوست شدید می شود.

گلیسیرین گلیکل

مطمئنا نمی دانستید که این ماده در خمیر دندان وجود دارد. وجود این ماده خمیر دندان را از خشک شدن محافظت می کند. اگرچه گلیسیرین سمی نیست اما خوردن این ماده باعث حالت تهوع در فرد می شود.

دی اکسید تیتانیوم

تیتانیوم دی اکسید یکی دیگر از اجزا خمیر دندان است که در رنگ سفید هم استفاده می شود. این ماده به این منظور در خمیر دندان استفاده می شود تا دندان ها را حداقل برای چند ساعت زیبا و سفید جلوه دهد. اگرچه بلعیدن این ماده به شما آسیبی نمی رساند اما خوردن آن نیز توصیه نمی شود.

ساخارین

ساخارین ماده ای نسبتا شیرین است به همین دلیل اکثر مردم خمیر دندان ها را دوست دارند. از سال ۱۹۷۲ بر سر حذف کردن این ماده از خمیر دندان، مذاکراتی برپا شده اما امروزه به نظر می آید که بلعیدن آن مشکلی ندارد.

البته امروزه در بسیاری از موادی که روزانه مصرف می کنیم، محتویات خطرناکی موجود است اما چه خوب است که بدانیم و حداقل، بهترین آنها را مصرف کنیم. هیچ گرانی بی حکمت نیست!

منبع : + و +

یکی از چیزهایی که همه ما به دنبال آن هستیم، موفقیت است. بشر رو به سوی موفقیت دارد و مشتاقانه تلاش می کند تا آن را از آن خود کند. اما چرا؟ دلیل روشن این است که وقتی چیزی را بدست می آوریم، به خود افتخار کرده، حس خوبی به ما دست می دهد و به مرحله بالاتری از مهارت، احترام و فرصت ها گام می گذاریم. داشتن بعضی چیزها در زندگی ضروری است زیرا ما بشر هستیم و همیشه نیازمند و خواستار پیشرفت و تعالی.

با اینکه انسان ها برای رسیدن به علائق شان مشتاقانه تلاش می کنند، اما گاهی به آنچه که نیاز دارند و می خواهند، نمی رسند. تا به حال با چنین افرادی مواجه شده اید؟ مثلا من کسی را می شناختم که شدیدا به یادگیری موسیقی علاقه مند بود، به همین دلیل در سن ۱۴ سالگی ویولونی خرید و شروع به یادگیری کرد. اما ۸ سال بعد، نه تنها بهتر نمی نواخت بلکه نسبت به ابتدای کار، بدتر هم شده بود. در ابتدای کار، بسیار علاقه مند بود اما اکنون، ویولون در کمد خانه اش خاک می خورد.

عده بسیاری از مردم با شور و شوق فراوان شروع به کار می کنند اما چند روز، هفته و یا ماه بعد، دلسرد می شوند و کم کم از آن کار دست می کشند. مثلا وقتی تصمیم به خواندن کتابی علمی و یا حتی ادبی می کنند، با اشتیاق و شور آنرا خریداری می کنند اما چند سال بعد وقتی به قفسه کتاب های خود نگاه می کنند، درمی یابند بسیاری از آنها را هرگز نخوانده اند.

همانطور که می بینید هیچ مشکل و قدم اشتباهی در شروع کار وجود ندارد. هیجان زدگی و اشتیاق، از لوازم مهم برای رسیدن به اهداف است. اما مشکل اینجاست که هیجان و اشتیاق به راحتی ازبین رفته و کم کم ناپدید می شوند، در نتیجه احساس می کنیم که ادامه دادن راه، بی اهمیت و بی ارزش است و سپس در میانه راه دست از کار می کشیم.

تمام کردن کاری که شروع کرده ایم، آسان نیست و نیازمند رغبت و نظم و ترتیب است. گاهی اوقات واقعا مجبوریم بیشتر از حد معمول تلاش کنیم و اگر بر روی هدفمان تمرکز کنیم، به پایان راه می رسیم. گاهی هم بخاطر طولانی بودن راه، افسرده و خسته می شویم و می خواهیم دست از ادامه کار برداریم. اما اگر هدفمان را مرور کنیم و بر آن متمرکز شویم و گام به گام جلو برویم، در نهایت به نتیجه مطلوب می رسیم.

در کل تا کاری به اتمام نرسد و نتیجه آن عملی نشده و مورد استفاده قرار نگیرد، انرژی صرف شده روی آن به ما بازنمی گردد و در نتیجه احساس خستگی و درماندگی در انتهای کار چیزی مشهود است.

همچنین در مسیر دستیابی به هدف خود، ممکن است با موانع بزرگ و زیادی رو به رو شویم، اما نباید به آنها توجه کنیم. گاهی هم مجبوریم زمانی بیش از حد انتظار صرف کنیم، اما دیر یا زود به انتهای مسیر می رسیم.

اگر با شکیبایی مراحل را تا انتهای مسیر طی کنیم، در نهایت به ارزش موفقیت خود پی می بریم و انرژی صرف شده روی کار، کاملا به ما باز می گردد.

این مطلب اشاره به محل و مکان و شهر خاصی ندارد و تصور کنید که در جایی دور از کرۀ زمین، همه روزه اتفاق می افتد.

در خیابان راه می رود، نگاهش به چشم عابری دیگر می افتد. آن عابر آنچنان نگاهی آمیخته با خشم و نفرت به او می کند که گویی قاتل اجدادش است. اینجا گویی این دو نفر قبلا با هم دعوا داشته اند.

هنگام پارک کردن اتومبیل است. آرام آرام دنده عقب می گیرد اما می بیند که اتومبیل دیگر باید کمی آنطرف تر برود. از او خواهش می کند اما او با نگاهی وحشتناک و با اکراه کمی اتومبیل خود را کنار می کشد. اما بیشتر از این هم جا دارد ولی با خود می گوید “همین قدر بس است”. ممکن است این دو نفر با هم دعوا داشته باشند.

حالا در یک خیابان یک طرفه دارد رانندگی می کند. می بیند اتومبیلی به صورت خلاف از روبرو می آید. با اینکه کمی کنار می کشد تا آن اتومبیل به خلاف خود ادامه دهد، رانندۀ خلافکار سرش را از اتومبیل بیرون می آورد و می گوید “…” احتمالا این دو نفر هم با هم دعوا دارند.

حالا وارد سوپرمارکت می شود. فروشنده طوری نگاه می کند که طرف می ترسد دست به اجناس بزند! شاید هم با او دعوا دارد.

اینجاست که وارد یکی از اداراتی که کارش آنجا گیر است می شود. ابتدا فرد پاسخگو چنان با اکراه و از روی بی حوصلگی جواب می دهد که حال مراجعه کننده خراب می شود. سپس او که درخواست راهنمایی کرده بود، به فرد دوم مراجعه می کند و فرد دوم اینقدر سوالات بی مورد از او می پرسد که دیگران صدایشان در می آید. احتمالا این دو نفر با هم دعوا داشته اند.

در مرحله بعد همسایه کیسۀ زباله اش را چهار ساعت قبل از وقت معمول جلو درب خانه آنها می گذارد. او می بیند و گوشزد می کند اما با اینکار شر دنیا را به جان خود می خرد. (اینجا را بخوانید)

در همین زمینۀ زباله، خدا نکند که شخصی زباله اش را از اتومبیل بیرون بریزد و یک نفر علاقمند به ارتقای کیفیت زندگی شهری به او گوشزد کند. سپس با ناسزا و بد و بیراه رانندۀ بی فکر مواجه میشود. بله. او نباید گوشزد می نمود.

در کل در آنجا به هر کسی که مسئله ای مثبت و درست را گوشزد کنی، انگار کفر گفته ای و باید مثل زمانی که خربزه می خوری، پای لرزش هم بنشینی. البته تعدادی آدم اهل زمین به آنجا رفته اند و در حال گسترش رفتارهای صحیح اجتماعی هستند اما هنوز راه زیادی در پیش است.

در نهایت هم با خود می گوید “اصلا به من چه که کی چیکار می کنه و کی چیکار نمی کنه…” و کلا گوشزد کردن را فراموش کرده و پی کار خودش می رود. همچنین با توجه به ضرب المثل “خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو”، خودش هم مانند آن هایی که دعوا دارند شده و یک نفر به دعوایی ها اضافه می شود و در آن جامعه همچنان همه با هم دعوا خواهند داشت.

خدا نکند که ما دچار این مشکلات و دعواها شویم!

سرطان نوعی بیماری است که در آن برخی سلول ها بطور غیر قابل کنترل رشد کرده ، از طریق خون در بدن پخش شده و به بافت های بدن صدمه می زنند. همین سه ویژگی است که سرطان را از تومور مجزا می کند. زیرا تومور قابل کنترل بوده و در دیگر نقاط بدن گسترش نمی یابد. بسیاری از سرطان ها موجب تومور می شوند ولی بعضی هم مثل سرطان خون، اینطور نیستند. در اینجا به ۱۰ تصور غلط درباره سرطان می پردازیم.

۱٫ همه سرطان ها شبیه هم هستند

شاید این بزرگترین تصور غلط بشر باشد زیرا وقتی حرف از علاج سرطان زده می شود، همه به اشتباه گمان می کنند یک نوع درمان برای یک نوع بیماری است، در حالیکه بیشتر از صد نوع سرطان وجود دارد و همه آنها از یکدیگر بسیار متفاوت اند و علاج هرکدام به دو چیز بستگی دارد، اول اینکه چقدر آن نوع سرطان شناخته شده است و دوم اینکه احتیاجات بیمار چیست. علم پزشکی در بعضی سرطان ها مثل سرطان سینه پیشرفت زیادی کرده است ولی در سرطان هایی مثل سرطان مری و لوزالمعده ، هنوز اطلاعات زیادی بدست نیامده زیرا افراد کمتری به این سرطانها مبتلا شده اند.

۲٫ هیچ علاجی وجود ندارد

این تصور کمی گیج کننده است زیرا ما در عصر تکنولوژی زندگی می کنیم و بیماری هایی که تاکنون علاجی نداشته اند، حال درمان یافته اند. پس بیماران سرطانی نیز می توانند درمان پذیر باشند. حتی اگر علاج ناپذیر هم باشند هرگز نباید بیمار را ناامید کنیم. تا به حال بیماران زیادی درمان یافته اند و مشخص شده است که بهبودی بیماری پنج سال پس از اولین تشخیص است، اگر پس از درمان و بعد از آن پنج سال، اثری از سرطان نبود سپس می توان اعلام کردکه بیمار علاج یافته است. بعضی سرطان ها مثل سرطان پوست، به سادگی با برداشتن تومور قابل درمان است. سرطان های خون و سینه نیز ۸۰ تا ۹۰ درصد علاج پذیرند و بیماران پس از درمان قطعی، به زندگی خود ادامه می دهند.

۳٫ تلفن همراه باعث سرطان می شود

جواب قطعی در این باره وجود ندارد ولی اکثر افراد با این تصور غلط مخالفند. حقیقت اینست که تکنولوژی تلفن همراه به سرعت در حال پیشروی است و در حال حاضر، درصد سرطان زایی آن نسبت به قبل کمتر است. اگرچه بررسی ارتباط بین تلفن همراه و سرطان مغز بسیار مشکل است ولی مطالعات اخیر نشان داده که هیچ ارتباطی بین تلفن همراه و سرطان مغز وجود ندارد. اما بعید نیست که هر اشعه ای و هر موجی برای مغز خطرناک باشد.

۴٫ هر نوع توده ای که در بدن شناسایی شود، سرطانی است

هر وضعیت غیر عادی ، نشانه سرطان نیست بلکه شاید غده ای باشد که با یک جراحی ساده می توان آن را برداشت. همچنین تومورهای خوش خیم سرطان زا نیستند اما بعنوان مرحله قبل از سرطان شناخته می شوند، به همین خاطر آزمایشات متوالی مهم هستند.

۵٫ شیرین کننده های مصنوعی سرطان زا هستند

این تصور غلط از سال ۱۹۷۰ بطور متوالی تیتر اخبار بوده است زیرا شیرین کننده ها یکی از رایج ترین طعم دهنده ها هستند که تقریبا در بیشتر مواد خوراکی امروزی یافت می شود. در سال ۱۹۶۹ آزمایشی بر روی موش ها انجام شد. در این آزمایش برای چندین هفته هر روز معادل ۸۰۰ قوطی لیموناد رژیمی به آنها داده می شد. نتایج آزمایشات نشان دادند که مقدار متعادل شیرین کننده های مصنوعی سرطان زا نیستند و فقط در صورتی ممکن است سرطان زا باشند که از این مواد (یا هر ماده دیگری) به مقدار بسیار زیاد استفاده شود.

۶٫ تنهاچیزی که برای بهبود سرطان لازم دارید، نگرش مثبت است نه درمان و معالجه پزشکی

طرز فکر خوب بطور شگفت انگیزی به بهبود حالت بیمار کمک می کند. به همین علت پرستاران بیمارستان همیشه خوش برخورد هستند و سعی می کنند رفتاری دلپذیر داشته باشند ، زیرا این کمک می کند که بیمار دیدگاه مثبتی نسبت به دوران درمان داشته باشد. اگرچه مبحث سرطان چیزی فراتر از این اینهاست ولی تحقیقات ثابت کرده اند که نگرش امیدوار و مثبت، موثرترین راه درمان است.

۷٫ جراحی باعث می شود که سرطان در دیگر نقاط بدن شیوع یابد

در دهه های پیش، این اتفاق می افتاد زیرا متخصصین می توانستند فقط قسمتی را که سرطان بیش از بقیه نقاط رشد کرده بود ، تشخیص دهند. در آن زمان درمان سرطان بسیار ابتدایی و بدون وسایل پزشکی مدرن انجام می شد. ولی در حال حاضر تجهیزات پزشکی کامل تر شده اند و می توان تمامی مسیر توده های سرطانی را تشخیص داد و بطور کامل آنها را از بین برد.

۸٫ فقط زنان به سرطان سینه مبتلا می شوند

زنان صد بار بیشتر از مردان در خطر ابتلا به سرطان سینه هستند ولی مردان نیز ممکن است به این بیماری دچار شوند. آمار نشان می دهد در آمریکا هر ساله ۲۰۰۰ مرد به سرطان سینه مبتلا می شوند.

۹٫ ابتلا به سرطان در حال افزایش است

درست است که در حال حاضر نسبت به گذشته موارد بیشتری از سرطان وجود دارد ولی باید بدانیم که عوامل نیز افزایش یافته اند، مثل افزایش آلودگی. وقتی آلودگی را با گذشته مقایسه می کنیم درمی یابیم که در آن زمان خطر ابتلا به سرطان کمتر بوده. البته این تصور غلط به زودی فراموش می شود چراکه درمان انواع سرطان روز بروز در حال پیشرفت است.

۱۰٫ علم پزشکی درمانی برای سرطان دارد ولی از اجرای آن مضایقه می کنند

این یک دسیسه غلط است زیرا پزشکان سوگند یاد می کنند که جان انسان ها را نجات دهند. همچنین هیچ داروسازی نیست که نخواهد دارویش بعنوان اولین داروی سرطان روانه بازار شود. اخیرا دارویی بر روی چهار سگ که شدیدا مبتلا به سرطان بودند، آزمایش شد و همگی آنها کاملا بهبود یافتند، امید است که این داروها بر روی انسان ها نیز موثر واقع شوند.

منبع