پورعلی.نت؛ تفکر مثبت

افرادی که بیشتر اهل فکر کردن هستند از رقابت و هیجان بازی های فکری لذت می برند. این افراد فقط بخاطر هیجان مسابقات، بکار گرفتن ذهن و دنبال کردن داوری های منصفانه برای پیروزی، از روی میل و علاقه در مسابقات شرکت می کنند و هرکس می تواند از شرکت کردن در رقابتی سالم، احساس خوشی و لذت کند.

در اینجا تعدادی بازی فکری و سالم به شما معرفی می شود که می توانید در منزل دوستان و آشنایان و در میهمانی های شبانه بازی کنید.

۱ – شطرنج
شطرنج پادشاه بازی های فکری است زیرا کشمکشی سالم بین دو ذهن ایجاد می کند. این بازی به ما فنون زیادی می آموزد، از جمله فن اندیشیدن و تدبیر، استراتژی ها و شیوه های مبارزه، تقویت ذهن و تمرکز . این بازی قطعا در هر خانه ای وجود دارد و هر کسی باید آن را فرا بگیرد تا از این رقابت و تقلای ذهنی لذت ببرد.

۲ – پازل حروف (Scrabble)
این یک بازی مدرن با کلمات است. شما می توانید آن را با ۳ یا ۴ یا ۵ نفر انجام دهید اما ۲ نفر بهتر است. در این بازی شانس و اقبال نقش کمی دارند زیرا شما باید با حروفی که در دستانتان دارید، لغاتی با همان حروف از روی تخته پیدا کنید. هرچه تعداد لغات پیدا شده بیشتر باشد، امتیاز شما نیز بیشتر می شود . بازیکنان ماهر از هر فرصتی استفاده می کنند و با حروفی که در دست دارند، بیشمار لغت می سازند.

۳ – منوپولی (روپولی قدیم)
هنگامی که فیدل کاسترو، رئیس جمهور کوبا شد این بازی را ممنوع کرد زیرا ترسید که سرمایه داران از این شیوه برای رسیدن به اهداف خود استفاده کنند. در این بازی شانس و اقبال نقش مهمی دارند، ولی اگر بازیکن ماهری بدرستی تمرکز کند، به راحتی پیروز می شود و می تواند سهم خود را افزایش دهد. این بازی مهارت های تجارت و کسب و کار را به ما می آموزد.

۴ -  بازیهای ورق
با کارت ها و ورق ها بازی های بسیاری می توان انجام داد، اما بهترین آنها پاسور است. از آنجایی که این بازی بسیار زیرکانه است، مهارتهای بسیاری را به شخص می آموزد. بازیکنان زبردست، از روی ورق های ظاهر شده، به کارت های باقیمانده پی می برند و با مهارتی که دارند، ادامه بازی را در دست می گیرند.

۵ – کلودو
در این بازی معمای یک قتل طراحی می شود و بازیکنان باید با استفاده از سرنخ ها پی ببرند که چه کسی، کجا و با چه وسیله ای مرتکب قتل شده است.

۶ – تخته نرد
تخته نرد بازی جذابی است که دو نفر با استفاده از شانس، مهارت و کمی سیاست به رقابت می پردازند.

۷ – معمای بیست سوالی
این بازی را هم که در تلویزیون و رادیو زیاد دیده و شنیده اید. سوال کنندگان باید سوالات مختلفی بپرسند تا همه فرضیات را چک کنند و به سرنخ هایی برسند و از روی این سرنخ ها پاسخ را بیابند.

۸ – تست هوش
این بازی، پدر همه ی بازی های آزمایشی است. در این بازی دانش عمومی و توانایی های فکری شما آزمایش می شوند و شما باید از هوش خود، همچون سازندگان پازل، نهایت استفاده را ببرید.

۹ – تصویر سازی
در این بازی شما باید با نقاشی کردن ، کلمات را برای دوستانتان شرح دهید. با این سرگرمی جذاب و خنده دار، می توانید قوه تخیل خود را امتحان کرده و آن را تقویت کنید.

۱۰ – جدول کلمات متقاطع
این بازی مشهور هم که معرف حضورتان هست.

۱۱ – گل یا پوچ

بازی جالبی بود. خیلی باید فکر می کردیم تا بتوانیم درست حدس بزنیم.

حتما کسانی را دیده اید هنگامیکه به سفر می روند، گویی می خواهند اسباب کشی کنند. این مطلب را با توجه به همین نکته نوشته ام که شاید نکاتی مناسب برای راحت سفر کردن را در خود داشته باشد.

۱- اولین گام برای راحت تر بودن در مسافرت، به همراه داشتن چمدان کوچک است، مثلا یک کوله پشتی. اگر هم کوله پشتی جادار و مناسبی پیدا نکردید می توانید از کیفهای مدرسه ای استفاده کنید. زیرا هرچه کیفتان کوچکتر باشد، حمل آن برایتان راحت تر است و بدین ترتیب همیشه مطمئن هستید که لوازم ضروری همراهتان هستند. اگر فضای کافی برای حمل همه ی وسایل خود ندارید، فقط لوازم ضروری و شخصیتان را بردارید.

۲- به این موضوع که سفرتان ممکن است چقدر طول بکشد، اهمیت ندهید. فقط کافی است ۳ عدد پیراهن با رنگ های معمولی بردارید آنوقت همه ی لباسهایتان متناسب باهم خواهند بود. به هیچ وجه فکرتان را به این مسئله مشغول نکنید که چه بپوشید و چه نپوشید. فقط به این توجه داشته باشید که لباسهایتان تمیز باشند. بهتر است آنهایی را بردارید که به شما بیشتر می آیند. همچنین همیشه یک ژاکت به همراه داشته باشید تا اگر هوا سرد شد، بپوشید. و سعی کنید کفش راحتی به پا کنید تا پاهایتان خسته نشوند.اما دقت کنید که بیش از یک ژاکت باعث زحمت خواهد شد.

۳- صابون یا شامپویی را بردارید که چند منظوره باشد تا در همه ی مواقع از استفاده کنید. مایعی که بتوان از آن برای شستن بدن، موها، دندانها! و لباسهایتان استفاده کنید. از این صابون به مقدار کافی بردارید تا در تمام طول مسافرت به همراه داشته باشید. اگر چنین صابونی پیدا نکردید، ۲ راه دارید: اول اینکه از سالم بودن مواد غذایی فروشگاهی که می خواهید از آن خرید کنید، مطمئن شوید و سپس از آنها بپرسید که آیا شبیه چنین صابونی دارند یا نه، مثلا صابون گیاهی. همچنین می توانید از صابونی که در هتلها و مسافرخانه ها موجود است استفاده کنید که صابون تقریبا خوبی بوده و مقرون به صرفه است.

۴- لباسهایتان را در وان دستشوئی بشویید. یکی از دلایلی که در ابتدا عنوان کردم که فقط ۳ عدد پیراهن بردارید این بود که هر چند روز یکبار می توانید آنها را به راحتی بشویید. از همان صابونی که گفته شد استفاده کرده و آنها را در وان حمام بشویید. سپس آنها را بر روی طناب رخت شوئی بیندازید تا خشک شوند. درضمن یک طناب رخت شوئی مقاوم نیز به همراه داشته باشید. می توانید لباسهایتان را در شب بشویید که تا صبح خشک شده و آماده استفاده شوند.

۵- همیشه این آمادگی را داشته باشید که اگر واقعا به چیزی احتیاج داشتید، آن را بخرید. سعی کنید کمترین لوازم را بردارید و از آوردن وسایل اضافی خودداری کنید. اگر احیانا چیزی را فراموش کردید یا نتوانستید با خود ببرید، آن را بخرید. به یاد داشته باشید که مسافرت فقط برای خوش گذرانی و داشتن اوقات خوش است. اگر چمدان سنگینی با خود بردارید، مجبورید آن را همه جا حمل کنید. کشیدن یک چمدان سنگین بر روی پله ها، پله برقی ها، آسانسورها و یا اطراف شهر، برای هیچ کس خوشایند نیست. پس سعی کنید سبک ترین و ضروری ترین لوازم را بردارید و وقت خود را صرف خوشگذرانی کنید. بنابراین دیگر مجبور نیستید پول اضافه یا انعامی برای حمل و یا نگهداری چمدانتان بپردازید.

۶- همیشه با خود یک ست کامل خیاطی شامل یک عدد سوزن و دو رنگ نخ هر کدام به اندازۀ ۵۰ سانتیمتر داشته باشید تا در صورت وجود کوچکترین مساله، سریعا خودتان آنرا برطرف نمایید. ضمنا به جای حوله می توانید از دستمال کاغذی لوله ای استفاده کنید تا جای کمتری بگیرد. همچنین یک چاقوی سوییسی نیز می تواند جای بسیاری از وسایل اضافی را بگیرد.

سفر خوشی داشته باشید.

منبع

روزهایی که هوا ابری است، حتی باران هم نیامده اما هوا تیره و پر ابر است، علاوه بر افراد عادی که بی برو برگرد یک عدد چتر با خود همراه کرده و از خانه خارج می شوند، کسانی هم که اتومبیل دارند باز هم برای احتیاط این کار را کرده و حداقل چتر را در قسمت عقب اتومبیل خود می گذارند که : مبادا باران مرا خیس کند.

در واقع چتر نقش محافظت از خیس شدن را بازی می کند. اما چرا نباید خیس شویم؟ حتما برای شما روشن است. اگر خیس شویم مریض شده و مجبوریم از چند ساعت تا چند روز در منزل بمانیم. پس ما برای محافظت از جان خود چتر برمیداریم. البته بعضی افراد به جای چتر از پلاستیک، کتاب، مقوا و وسایلی از این قبیل استفاده می کنند.

حال با خود تصور کنید آیا خیس شدن و مریض شدن خطرناکتر از ضربه مغزی شدن است؟

چرا با اینکه روزانه صدها تصادف موتور با سایر وسایل نقلیه رخ داده و خودمان شاید بارها شاهدش بوده ایم و دهها بار شنیده ایم که فلانی ضربه مغزی شد، فلانی مرد، فلانی سرش شکست باز هم شاهد افراد که چه عرض کنم خیل عظیم موتورسوارهای بدون کلاه کاسکت هستیم؟ چرا؟

مشخص است زیرا طعم ضربه مغزی شدن را نچشیده اند. زیرا اگر مانند طعم خیس شدن زیر باران و سرما خوردن، طعم شکسته شدن سرشان را می چشیدند بدون زور و ضرب و جریمه و نفرین پدر و مادر و … به راحتی از کلاه ایمنی استفاده می کردند. واقعا چرا باید بعضی چیزها را بعضی افراد خوشان شخصا تجربه نمایند. بابا همیشه حادثه ها مربوط به اطرافیان و دیگران نیست. گاهی همان حوادث برای ما و شما (شما موتورسوارها) پیش می آید. جالب اینجاست که می گوید : من که آروم میرم. آخه چه ربطی دارد این حرف به جلوگیری از حادثه. عزیز من شما آرام می روی، آن رانندۀ با عجله که آرام نمی رود. شما احتیاط می کنی، دیگران که ضامن سلامت شما نیستند.

چرا باید دیگران به زور جریمه و اعمال قانون ضامن سلامت ما (شما موتورسواران) باشند؟

مزایای کلاه ایمنی (کلاه کاسکت)

• جلوگیری از مردن
• جلوگیری از عمری را فلج شدن و گوشۀ خانه افتادن
• جلوگیری از جریمه شدن
• جلوگیری از بدبخت کردن یک خانواده (خانوادۀ مقصر)
• سالم ماندن
• با خیال آسوده راندن
• زیباتر شدن
• گرم شدن
• خیس نشدن
• با هندزفری راحت صحبت کردن
• و …

خواهشا استفاده کنید و اگر هم موتورسوار نیستید به اطرافیانتان که موتورسوارند گوشزد کنید.

پانوشت : قضیۀ فوق در مورد کمربند ایمنی هم صادق است.

برنامه ریزی یکی از هنرهایی است که چنانچه کسی آنرا در زندگی خود پیاده نماید، شاید تبدیل به موفق‏ترین فرد در زمینه کاری، تحصیلی، زندگی خانوادگی و … شود. حال این هنر بسیار آسیب پذیر بوده و نیاز به مراقبت، ممارست و نگهداری دارد. به این صورت که برنامه‏ریزی باید تبدیل به یک عادت روزانه شده که حتی برای کوچکترین امور هم به کار آید. مثلا خرید روزانه، نظافت منزل، دریافت وام و … .

حال در اثنای این امور نکته‏ای بسیار قابل توجه در مورد کارهای روزمره وجود دارد که شاید در برنامه‏ریزی‏ها مورد کم توجهی قرارگرفته و یا اینکه اصلا به نظر نیاید.

همه کارهای روزانه و امور زندگی به ۴ نوع تقسیم می‏گردندکه از لحاط این نوع تقسیم بندی، از این ۴ حالت خارج نیستند :

۱ – کارهای ضروری و مهم
۲ – کارهای غیر ضروری و مهم
۳ – کارهای ضروری و غیر مهم
۴ – کارهای غیر ضروری و غیر مهم

کارهای ضروری و مهم : کارهایی هستند که به صورت اورژانسی پیش آمده و بدون پیش بینی قبلی خود را نمایان می‏کنند. از جمله : آتش گرفتن منزل، برنده شدن در جایزه بانک، امتحان گرفتن استاد بدون اطلاع قبلی و … .

این دسته از امور آن چنان سریع بوجود می‏آیند که فقط یک انتخاب را برای ما مقدور می‎‏سازند و در واقع ما ناگزیر به انجام همان یک راه هستیم وگرنه تسلیم امور و دغدغه‏های روزانه زندگی شده‏ایم و در صورت تعلل، چیزهای باارزشی را از دست خواهیم داد.

کارهای غیر ضروری و مهم : این دسته از کارها همان اموری هستند که نقش کلیدی در زندگی هر شخص ایفا می‏نمایند. اموری که در نگاه اول فعلا مهم نبوده و نیاز به انجام آنها نیست ولی در عین حال بسیار مهم هستند و در صورت انجام ندادن آنها، تبدیل به کارهای ضروری و مهم شده و دیگر اختیار تصمیم گیری را از ما سلب می‏نمایند.

از جمله : دریافت المثنی برای شناسنامۀ گم شده، درس خواندن در اوقاتی که اجباری نیست، پس انداز پول در ایام ثروتمندی، پنچرگیری لاستیک زاپاس ماشین در حالیکه فعلا هیچ نیازی به آن نیست، خرید کپسول آتش خاموش کن برای احتیاط و …

این امور در نگاه اول اصلا ضروری نبوده و شاید به همین دلیل به وقتی دیگر موکول شده و کم کم فراموش شوند. در حالیکه همین نوع کارها هستند که تبدیل به کارهای ضروری و مهم شده و دیگر اختیار را از دست ما خارج می‏نمایند. مثلا با خود تصور کنید که شما شناسنامه خود را گم کرده‏اید. خب شاید الآن نیازی به آن نداشته و با کارت ملی امور خود را انجام دهید و حتی شاید با خود بگویید “در فرصتی مناسب المثنی آن را میگیرم”. روزها می‏گذرند و شما به دنبال شناسنامۀ المثنی خود نمی‏روید آنگاه یک روز بانک سما اعلام می‏کند که شما برنده یک دستگاه اتومبیل شده‏اید و فقط با در دست داشتن شناسنامه آنرا به شما تحویل می دهیم. آنگاه شما دستپاچه شده (استرس) و صبح زود شال و کلاه کرده و راه می‏افتید. ابتدا به ادارۀ ثبت احوال می‏روید و می‏بینید که مسئول مشغول خوردن صبحانه است. شما شاکی می‏شوید و می گویید “آقا بیا کارمردم را راه بینداز ما عجله داریم” (استرس) سپس شما به عکاسی رفته و عکسی می‏گیرید ناگهان دوربین عکاس خراب می‏شود (استرس) سپس در راه به ترافیکی سنگین بر‏می‏خورید (استرس) و به همین ترتیب شما شانس دریافت جایزه را از دست می‏دهید.

همچنین در مورد تعویض لاستیک زاپاس : دقیقا همان روزی که چک دارید، ماشین شما پنچر شده و در راه می‏مانید(استرس) آنگاه ناگهان به فکر می‏افتید که لاستیک زاپاس هم پنچر است (استرس) سپس لاستیک به دست در خیابان ها راه افتاده و به تاکسی‏هایی که حتی به شما محل نمی‏گذارند ناسزا می‏گویید (استرس) و…

این دو داستان در صورتی با شیرینی به اتمام می‏رسید که شما قبلا با برنامه‏ریزی امور غیر ضوری و مهم خود را انجام داده و آنها را پشت گوش نینداخته بودید.

کارهای ضروری و غیر مهم : از جمله اجبار به شرکت در جلسۀ اداره که شاید در ان جلسه موضوعات مهمی مورد بحث واقع نشود ولی در عین حال ضروری است و هیچ راه فراری ندارد. ( و این امور در زندگی افرادیکه توانایی تصمیم‏گیری دارند کم پیش می‏آید.)

کارهای غیر ضروری و غیر مهم : این دسته از کارها را می‏توان اولین مانع موفقیت در زندگی دانست. مثلا تماشای تلویزیون، خواب بیش از اندازه، خواندن و فرستادن پیامک‏های بی موضوع، خیابان‏گردی و …

در صورتیکه این دسته از امور به طور کامل از زندگی حذف گردند می‏توان گفت که زندگی خود را تبدیل به یک مدینۀ فاضله کرده‏اید. زیرا با حذف این امور و جایگزینی آنها با امور غیر ضروری و مهم کامی بلند در جهت ایجاد آرامش در زندگی برداشته‏اید. اموری که نتیجۀ قابل توجهی نداشته و همچنین خستگی ناشی از آنها می‏تواند توانایی انجام امور دستۀ ۲ را از ما سلب نماید. مثلا آن نتیجه‏ای که از یک فیلم ۳۴ قسمتی می توان گرفت را در یک کتاب ۴۰ صفحه‏ای می‏توان یافت و یا اینکه خیابان‏گردی ۳ ساعته را می‏توان در یک ساعت با مراجعه به بهترین پارک انجام داد.

پس بیایید تا جاییکه میتوانیم با برنامه ریزی قبلی، به کارهای دستۀ ۲ یعنی امور غیر ضروری و مهم بپردازیم.

این روزها رانندگی تبدیل به یکی از اجزای لاینفک زندگی هر شخص شده است؛ بطوریکه اگر این قسمت را از زندگی هر شخصی جدا سازند، به طور یقین با سختی هایی روبرو می شود. رانندگی کردنف بخصوص در خیابانهای شلوغ و پرترافیک و بویژه با وجود آلودگی زیاد هوا کاری بس دشوار است که نیاز به ترفند ها و ریزه کاریهایی جهت لذت بردن از آن دارد.

بسیاری از رانندگان با اینکه هیچ عجله ای در رسیدن به مقصد ندارند، بازهم با سرعت می رانند. این امر باعث استرس زا شدن رانندگی برای ایشان شده و لذت رانندگی را با این کار از دست می دهند. (البته ناگفته نماند رانندگی با سرعت بالا لذتی غیر قابل توصیف دارد اما در جایی که بتوان سرعت گرفت و نه در میان انسانها و اتومبیلها! ) همچنین علاوه بر اینکه شاید متحمل ضرر و زیان مالی شوند با جان مردم هم بازی می کنند.

باید دقت کنیم که اگر زمان رسیدن به مقصد با سرعت ۵۰ کیلومتر در ساعت، ۳۰ دقیقه است، هیچ وقت با سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت ۱۵ دقیقه نیست بلکه بین بین ۲۰ تا ۲۵ دقیقه است که دلایل مختلفی دارد که جای بحث آن نیست.

در اینجا به ۵ دلیل برای اینکه آرام و با سرعت پایین برانیم اشاره می کنم :

۱ – مصرف سوخت کمتر

هربار ترمز گرفتن و از سرعت کاستن و دوباره سرعت گرفتن باعث مصرف سوخت بیشتری نسبت به زمانی که با سرعت ثابت می‏رانیم می‏شود.

۲ – حفظ جان مردم

رانندگی با سرعت بالا می‏تواند تهدیدی برای جان مردم و همچنین خود راننده باشد. جالب اینجاست که بر اساس تحقیقات، رانندگی با سرعت تقریبی ۵۵ کیلومتر در ساعت دوبرابر شانس مرگ یک شخص را در برابر ۴۵ کیلومتر در ساعت دارد (اختلاف فقط ۱۰ کیلومتر است). با سرعت بالا رانندگی کردن شاید چند دقیقه‏ای ما را سریعتر به مقصد برساند اما می‏تواند به اندازه یک پلک بهم زدن بین مرگ و زندگی فاصله ایجاد کند.

۳ -صرفه جویی در وقت ؟!

اکثر اوقات هنگامیکه خیال می کنیم رانندگی با سرعت بالا می‏تواند باعث صرفه‏جویی در وقت شود، می‏فهمیم که اینطور هم نیست. عدم توانایی در تصمیم‏گیری بموقع به دلیل سرعت بالا و وجود استرس می‏تواند عاملی شود تا دقیقا ورودی یک بزرگراه را رد کرده و پس از طی چند متر که دیگر راه برگشتی نیست بفهمیم! و یا اینکه یک تصادف بسیار کوچک شاید باعث اتلاف وقتی قابل توجه گردد.

۴ – کاهش استرس

همیشه برخورد آنی و غیرمنتظره با رویدادها و مسائل، چه خوب و چه بد باعث ایجاد استرس می‏گردد. این استرس می‏تواند عواقبی وخیم به دنبال داشته باشد که بعدها خود را نشان می‏دهد. چرا بعضی از افراد پس از رانندگی و یا در حین رانندگی بسیار اخمو و ترشرو هستند و یا اینکه حالت تدافعی دارند؟ این به خاطر وجود استرس است.

۵ – لذت بردن از رانندگی

با سرعت پایین رانندگی کردن می‏تواند فرصت دیدن مناظر زیبا را به ما هدیه دهد. همچنین با توجه به اینکه هیچ گونه استرسی ایجاد نمی‏شود، می‏تواند فرصتی برای تفکر و تصمیم‏گیری باشد.

حال فرض کنیم که می خواهیم یک رانندگی لذت‏بخش را شروع کنیم. در اینجا به چند مورد که می‏تواند لذت رانندگی را بیش از پیش افزایش دهد اشاره می نمایم :

• گوش دادن به موسیقی آرام‏بخش
• بی‏توجهی به رانندگان دیگر : نه به این معنا که خیابان را از آن خود بدانیم. منظور این است که مثلا اگر کسی ما را اذیت کرده و روی ما گرفت، اصلا اهمیت ندهیم. با خود بگوییم “آیا با من برخورد کرد؟” (نه) پس به راه خود ادامه دهیم. (همچنین در مورد کسانی که خیلی زود تحت تاثیر سایر رانندگان قرار میگیرند).
• زودتر راه بیفتیم : شاید یکی از دلایلی که بعضی افراد با سرعت بالا رانندگی می‏کنند این که دیر شده می‏باشد. پس اگر فقط چند دقیقه زودتر راه افتیم، دیگر نیازی به سریع راندن نیست.
• از سمت راست حرکت کنیم : اگر سرعت ما نسبت به دیگر رانندگان پرسرعت پایینتر است، دقت کنیم که از سمت راست حرکت نماییم.
• فکر کنیم : در حین رانندگی همانطور که اشاره شد، می توان به مسائل روزانه فکر کرده و یا ایده پردازی کنیم.

در پایان قلباً درخواست می نمایم که آرام برانید.